Het delen van verhalen is een uitnodiging om de ander te ontmoeten. Dit doe ik door stem te geven aan verhalen die antwoord geven op de vraag: “Wie ben je, wat drijft jou in het leven en wat maakt jou de persoon die je bent?” Deze verhalen laten de veerkracht en creativiteit in de mens zien en werken bindend en verbindend. Verhalen van een ander kunnen ook een inspiratiebron zijn om een stukje geloof, kracht en inspiratie in jezelf terug te krijgen. Dit keer deel ik het verhaal van Ram Ramsahai. Ik ontmoette Ram in zijn zaak “Jantje”. Toen ik in de Weimarstraat in Den Haag voor de etalage van “Jjantje. jpgantje” stond, raakte ik getriggerd door de koe die uitgestald staat en het bordje geweldloos voedsel. Een bijzondere zaak, een bijzondere man en we raakten al snel uren aan de praat over gedeelde interesses. Ram heeft zich jarenlang op topniveau beziggehouden met culturele diversiteit en leiderschap in organisaties, naast zijn docentschap bij een HBO-instelling. Vanuit zijn persoonlijke missie heeft hij een duidelijke visie op het onderwijs, waarvoor hij de stichting Onderwijs Alert heeft opgericht en waarmee hij het verschil wilt maken.

Welke rol speelt onderwijs in het leven van Ram
Het belang van onderwijs is in het leven van Ram altijd belangrijk geweest. Zijn moeder is daarin zijn grote voorbeeld. Zij had een duidelijke visie over de functie van het onderwijs, wat zijn eigen bewustzijn heeft gevormd. Wat hij meekreeg, is dat het onderwijs je alle ingrediënten zou moeten aanreiken, die de kwaliteit van leven bepalen. Echter in het onderwijs heeft hij dat alleen al het feit dat er in Nederland een duidelijke scheiding is tussen opvoeden en onderwijs, geeft aan dat het onderwijs hier  niet over de kwaliteit van het leven gaat. In Engeland kent men dit onderscheid bijvoorbeeld niet en wordt zowel het onderwijs al opvoeden aangeduid met de term education. Het onderwijs zou zodanig ingericht moeten zijn, dat  docenten als goeroes je denken laten groeien, over alle aspecten van het leven, zeker als het gaat om het aansturen van het leven zelf, maar dat is een schaars goed. Twee docenten zijn voor hem rolmodellen geweest, die het verschil maakten, omdat zij vanuit passie voor de rol van onderzoeker en met objectiviteit, liefde voor het vak én de studenten les gaven. Deze twee docenten zijn Ram’s voorbeeld geweest op het moment dat hij zelf les ging geven. Maar veel meer heeft Ram te maken gehad met docenten die dit niet in zich hadden. In Suriname waar hij opgroeide was er de gehoorzaamheid die leidend was en waar je geslagen werd als je daar onvoldoende aan voldeed. In Nederland heeft hij het vooroordeel en de ondeskundigheid van docenten ervaren. Docenten die naar vraagstukken kijken vanuit  etnocentrisme, vanuit een puur westerse benadering en standpunt en dat leidend laten zijn, waarbij alles wat afwijkt als minder wordt gezien. Daarom heeft hij zelf zijn invloed uitgeoefend en circa 20 jaar in het onderwijs gewerkt, docenten getraind, was lid van een adviescommissie die het college van bestuur adviseerde, zat in de medezeggenschapsraad en werkte mee aan innovatie en de inrichting van het onderwijs.

Waar leer je je eigen leven te managen?
Ram heeft de stichting Onderwijs Alert opgericht, omdat het hem dwarszit hoe mensen vandaag de dag leven en in de wereld staan. Dit heeft veel te maken met aannames over bijvoorbeeld persoonlijk leiderschap, dat voornamelijk binnen het hoger onderwijs ontwikkeld zou worden. Hij geeft aan dat het onderwijs pretendeert dat ze aan persoonlijk leiderschap werken, maar als dat zo zou zijn, dan had de wereld er vandaag de dag toch heel anders uit gezien. De reden dat er zoveel leed is in de wereld, verklaart hij doordat  mensen niet leren hun eigen leven te managen. In organisaties leven dezelfde typen problemen. Allerlei management cursussen worden aangereikt, maar het blijven gescheiden werelden, waar het geleerde niet in de privé sfeer of in de samenleving wordt toegepast. Hij verduidelijkt dit aan de hand van het voorbeeld van een fietsenmaker, die het hele systeem van de fiets op elkaar afstemt en managet als een goedlopend rad, totdat dat  goed rijdt. Het rad van het eigen leven zou men net zo goed afgestemd in elkaar moeten zetten. Toch maken veel mensen een puinhoop van hun eigen leven en zijn ze onvoldoende in staat om dat te managen, terwijl er geen wezenlijk verschil is. Het onderwijs kan er een bijdragen aan leveren om de kwaliteit van het leven te begrijpen enerzijds en anderzijds zou men beter door geëquipeerd kunnen worden om het leven als project beter te managen.

Wat ontbreekt er?
Mensen houden paradigma’s in stand om de werkelijkheid vanuit een bepaalde bril te zien. Deze bril is dat professionaliteit en management wordt toegedicht aan het hoger onderwijs. Maar de echte aandacht hiervoor ontbreekt en leidt niet tot het beoogde resultaat. Met de Stichting Onderwijs Alert wil hij onderwijsinstituten bewust maken om het onderwijs anders in te richten, vanuit een andere visie.  Hij wil docenten en medewerkers trainen in nieuwe tools en inzichten gericht op leiderschap vanuit de kracht van visualisatie, meditatie, yoga en spiritualiteit. Spiritualiteit wordt in deze context gezien als het leren van het leven zelf en de levenslessen meenemen. Hierin mist Ram bijvoorbeeld de levenslessen die grote leiders op aachildren meditationrde hebben achtergelaten, daarbij denkt hij aan  Ghandi en Mandela. Lessen die gaan over wat je kunt bereiken met empathie en compassie. Aspecten waar in het huidige onderwijssystem veel te weinig aandacht voor is en dat vooral op prestatiedrang is ingericht. De stichting Onderwijs Alert zet vanuit deze waarden in op een kwaliteitsverbetering van het onderwijs en zal scholen gaan helpen om de missie te herformuleren en verdieping te creëren, zodat leerlingen beter toegerust de (basis)school verlaten. Ram wijst hierbij op het succes van de particuliere school Avanti in Engeland, waar met genoemde technieken leiderschap wordt vormgegeven aan de hand van kennis uit de Veda’s. Kennis die 6000 jaar geleden al is beschreven en haar effectiviteit allang heeft bewezen. Voor deze school is momenteel een grote wachtrij.

Wat zouden mensen kunnen doen om hun leven beter te managen
Veel mensen leven zonder missie. Ram adviseert mensen om na te denken over wat hun missie is. Waartoe zijn ze hier op aard en hoe dragen ze daar aan bij. Als je dat helder hebt geformuleerd en geinnerd dan vloeien alle activiteiten en je werk daar automatisch uit voort.
De missie van Ram is om vredevol met zichzelf, met zijn medeburgers, alle levende wezens en vanuit eerbied voor  moederaarde  te leven en laten leven. Vanuit deze missie investeert hij in het opleiden van managers, zodat er leiders komen die op een andere manier in het leven staan, die  op een vreedzamere manier met anderen omgaan en die oog hebben voor de duurzaamheid van de aarde. Ook in zijn zaak Jantje, draagt hij deze missie uit. Hij houdt ervan om dingen te restoren en de zaak is er een uiting van. Restore van de relation human being en nature. Het eten in zijn zaak is bij hem duurzaam en geweldloos. Vanuit de gedacht dat het belangrijk is om je bewust te zijn welk voedsel je nuttigt. Het hoogste voedsel noemt hij Utam Prasadam, oftewel je reine gedacht die je kan aansturen. Dat bepaalt wat je eet, wat je wilt zien en hoe je met jezelf en met anderen omgaat.. Deze hogere gedachte  vormt  het onbewuste deel, waarmee we een groot deel van ons handelen vorm geven. Iedereen is onderworpen aan zijn eigen gedachten en heeft het vermogen deze te managen met de juiste vaardigheden. Ram houdt zich bezig vanuit zijn bedrijf mensen hierin te trainen. Weten wie je bent is de sleutel om de deur te openen naar het geluk dat je waard bent. Je bent veel waard!

Terwijl ik het interview in de zaak Jantje afneem en zit aan een houten boerentafel, voorzien van thee en de handgemaakt kokoskoeken, zie ik hoe de missie van Ram in de praktijk gestalte krijgt. We worden af en toe gestoord door een klant die binnenkomt. Wat me opvalt is dat ze allemaal met Ram blijven praten. Over gezondheid, over voedsel, over het leven. Sommigen hebben niets nodig, maar komen binnen om hem even te groeten. De zaak ademt hartelijkheid, warmte en liefde uit.