De kracht van Zijn wie je Bent

“Ik zou zo graag willen worden wie ik diep van binnen ben”. Ik hoor het regelmatig van mijn cliënten. Ze geven aan dat ze zichzelf zijn kwijtgeraakt. Dat ze zichzelf niet meer herkennen in wat ze doen, wat ze willen en in wie ze zijn. Herken je dit?

We passen ons gedrag voortdurend aan om maar niet uit de toon te vallen: thuis, op het werk, op school … Zo laten we vaak slechts een bepaald beeld van onszelf zien, dat op gespannen voet staat met ons ware ik. Dat wat we laten zien kan ons bang maken om te laten zien wie we werkelijk zijn, waardoor we onze ware ik ontkennen en verbergen achter een masker.
Misschien snap jij zelf ook niet waarom je de dingen op een bepaalde manier doet. Je wilt het diep van binnen anders doen, maar je weet niet hoe. Als je hier niets aan doet en er zijn teveel situaties waarbij je niet jezelf bent, dan is dat het begin van een neerwaartse spiraal. Deze spiraal kan leiden tot diverse klachten; vermoeidheid, geen energie hebben, snel geïrriteerd of boos zijn, niet meer kunnen genieten en zelfs tot een burn-out.

Hoe komt het dat we ons voortdurend aanpassen? Mijn cliënten hebben veelal een bi-culturele achtergrond; een niet-westerse achtergrond of komaf. Bi-culterelen worden veelal opgevoed vanuit een Wij-cultuur. Dat wil zeggen dat je veel meer gericht bent op wat anderen vinden, op de heersende normen en waarden binnen het gezin en familie. Gedrag wordt aangepast ten koste van wat je zelf wilt. Overigens zie je dit binnen alle groepen waar strakke regels, normen en waarden heersen.

Op school, op het werk, in de maatschappij, zijn er andere normen en waarden, andere spelregels dan in de thuissituatie. In de thuissituatie moet je jezelf conditioneren naar de waarden van de opvoeders. Als kind weet je niet beter en ga je mee in deze verschillende werelden. Rond de puberteit, als de eigen identiteit ontwikkeld wordt, wil je de dingen doen die bij jou passen. Sommige cliënten omschrijven dit als “de struggle om je eigen keuzes te mogen maken, om je eigen mening te mogen geven, om gezien te worden”. Sommigen hebben niet de kans gekregen om hun eigen keuzes te maken. Ze hebben zich aangepast aan de keuzes die voor hen werden gemaakt. Sommigen hebben keihard geknokt voor hun eigen keuzes, maar dat werd hun niet in dank afgenomen door de omgeving. In beide gevallen is de gemene deler dat je overlevingsgedrag inzet om je staande te houden. Je past je gedrag aan, ontkent je ware ik, om door te kunnen gaan.

Cliënten geven aan dat ze de verwachting of hoop hadden, dat als ze eenmaal getrouwd zijn of werk hebben, ze minder hoeven te “struggelen”. In de praktijk blijkt dat een illusie. Er worden nog steeds aanpassingen gevraagd…….en nog steeds durf je jezelf niet te laten zien. Dat kan een probleem worden als het teveel tegen je eigen gevoel gaat. Zo kan het gebeuren dat als je je gedrag moet aanpassen, het oude gevoel uit je verleden geraakt wordt. Vaak ben je je hier niet van bewust. Je zet weer je overlevingsgedrag in, want dat is wat je al kent. Dat oude overlevingsgedrag kan tegen je werken, omdat het nu geen toegevoegde waarde meer heeft. Dat wat je vroeger hielp, zorgt nu juist voor onbegrip.

Overlevingsgedrag doorbreken vereist moed om een andere weg in te slaan. Een onbekende weg bewandelen, betekent dat je door je eigen angsten gaat. Binnen de coaching ga je nadenken waarom je de dingen doet zoals je ze doet, hoe je aangepast gedrag kan omzetten, zodat jouw kleuren tot z’n recht komen. Er ontstaat ruimte om je innerlijke stem te horen, om te horen wat je hart je ingeeft. Zo kom je erachter waar je morgen wilt zijn en welke stappen je kan zetten. Je durft je eigen kracht te laten zien door uit te komen voor wie je werkelijk bent, ongeacht wat anderen ervan vinden. En ten diepste jezelf aanvaarden betekent ook de ander kunnen aanvaarden in wie hij of zij is.

afbeelding_heart_shielta