Meningsverschillen of een botsing met iemand om wie je geeft, je partner, ouder, kind, vriend, collega. We kennen het allemaal en het overkomt ons allemaal. Soms lopen conflicten zo hoog op dat je niets meer met de ander te maken wilt hebben. Je trekt jezelf terug, uit kritiek, wordt boos en gaat eisen stellen aan de ander, kortom het kan ontaarden in een drama. Hoe heftiger je reageert, des te groter eigenlijk het verlangen is dat je wilt dat de ander je tegemoet komt. Hoe sterker de wens en de roep om gehoord te worden, om je weer verbonden te voelen met de ander. Het heeft alleen het tegenovergestelde effect. Je kan stoer doen en zeggen dat het je niet raakt, maar als er geen verbinding meer is leidt dat meestal tot gevoelens van eenzaamheid. Als mens ben je altijd op zoek naar het contact met anderen, wil je gesteund en gezien worden, want van nature zijn we sociale wezens. Tegelijkertijd wil je in een relatie met de ander je eigen keuzes mogen en kunnen maken. Het mogen maken van eigen keuzes wordt gekoppeld aan vrijheid. De vrijheid om te mogen zeggen of doen en laten wat jij wilt als het gedrag van de ander je niet bevalt. Vrijheid gaat echter niet over zomaar alles zeggen en doen wat jij wilt, maar over het kunnen aangeven van wat je nodig hebt van de ander. Meer hierover is ook te lezen in het artikel Geweldloze Communicatie. Als je je in relatie met de ander op je gemak voelt, veilig, vertrouwen hebt, op de ander kan rekenen, dan ben je beter in staat om aan te geven wat je nodig hebt. Je durft je zelf te zijn en ja te zeggen als je ja bedoelt, nee als je nee bedoelt en om steun te vragen als je dat nodig hebt. Lukt het niet om aan te geven wat je nodig hebt, dan wordt de “schuld” meestal bij de ander gelegd. Het heeft echter niets met de ander te maken, maar met jezelf. Een van de oorzaken ligt in het fundament dat je hebt meegekregen als kind. Als je in je jeugd al niet de steun en het vertrouwen kreeg van de mensen om je heen, je eigen behoeften er niet toe deden, je loyaal moest zijn aan anderen, dan pas je je gedrag aan om je staande te houden. Zelfs als je dat gedrag allang niet meer nodig hebt pas je dit toe. Ook al snak je naar steun, je regeert juist op een manier die de ander nog verder van je af duwt. Kleine conflicten kunnen daardoor uitgroeien tot grote issues.

Denk jij terwijl je dit leest: “ja, maar dit gaat niet over mij, ik ben juist assertief, ik ben niet op mijn mondje gevallen”, of “ik kan heel goed luisteren naar de ander”, denk dan eens aan iemand met wie jij in een conflict bent. Het gaat er niet om wat de ander heeft gedaan, maar wat jou ten diepste raakt. Kan je benoemen waar dit over gaat? Je kunt denken aan gevoelens van mislukking, tekortschieten, verlatenheid, tekort aan bescherming en veiligheid. Durf je deze gevoelens te uiten en te bespreken met degene met wie je in het gedoe verzeild bent geraakt. Of ervaar je een angst om deze gevoelens te uiten. De gevoelens uiten betekent namelijk dat je je eigen pijn en behoeften durft te delen in plaats van de ander te verwijten of jezelf te veroordelen dat je het niet goed hebt gedaan. Als je durft te erkennen welke emotie bij jou geraakt wordt komt er energie vrij, waardoor je de emotie kunt ondergaan, in plaats van deze weg te stoppen. Het geeft je ruimte, omdat je niet langer bezig bent met kritiek en verdediging, maar met aanvaarden wat er in jou is. Met het aanvaarden van jezelf ben je in staat om je in werkelijke vrijheid te verbinden met de ander. Wil je hier meer over weten. Meld je dan aan voor de workshop van 4 oktober. Elke maand geef ik een workshop gericht op persoonlijke ontwikkeling en bewustwording.