Beland jij ook wel eens in woordenwisselingen waar je niet uitkomt, of lukt het je niet om duidelijk te maken wat je nu echt wilt? Dat je het gevoel hebt dat de ander je niet begrijpt, waardoor je in een strijd of conflict terecht komt. De basis voor het ontstaan van een conflict ligt meestal in de wijze van communiceren. De manier waarop mensen in conflictsituaties op elkaar reageren, vooral hun taalgebruik, leidt vaak tot een negatieve spiraal waarin irritatie, boosheid, verzet en angst de boventoon voeren. Vaak zeg je tegen de ander dat hij of zij iets moet doen, of je deelt een bevel uit waarvan je verwacht dat de ander deze (gelijk) opvolgt:  “jij moet beter naar mij luisteren. Of we stellen eisen: “ik wil dat jij minder gaat werken”. Ergernis gaat vaak over het woord moeten. Dit is een van de gevaarlijkste woorden die mensen hebben bedacht, veel wordt gebruikt en mensen enorm kan triggeren tot boosheid.

Bij een strijd of conflict is de zaak erachter te komen wat je voelt, waar je behoefte aan hebt en wat je wilt. Vaak ben je echter geneigd om de ander te verwijten dat deze iets heeft gedaan waardoor jij je zo voelt. Of je vraagt je af hoe een ander over je denkt, wat je behoort te doen. Je voelt je slecht als je niet aan dat beeld voldoet. Je kunt uit de strijd blijven als je je bewust bent van je eigen onvervulde behoeftes. Geweldloos communiceren is een vorm van feedback geven, gericht op wat jouw eigen onvervulde behoeftes zijn. Deze feedback geef je in vier stappen en het helpt je om stevig in het leven te staan, helder te zeggen wat je wilt en duidelijk te horen waar het de ander om gaat.  Bij geweldloze communicatie is het besef belangrijk dat iemand anders niet voor je gevoelens verantwoordelijk is. En tegelijkertijd je ervan bewust zijn dat het niet de ander is die je dat gevoel geeft, maar dat je eigen denken dat doet.

De vier stappen:

  1. Neem waar zonder te oordelen. Als ons iets stoort in het gedrag van de ander, is het belangrijk dat we dit correct onder woorden brengen door waarneembare feiten te benoemen. Dus niet jij: jij bent lui, maar ik zie dat jouw spullen nog niet opgeruimd zijn.
  2. Hoe voel jij je als de ander zich zo gedraagt. Wat doet dit met jou?
  3. Wat is jouw behoefte. Als je duidelijk kan maken waar jij behoefte aan hebt is de kans groter dat iemand bereid is om bij te dragen aan de vervulling van je behoefte, dan wanneer we deze persoon aanvallen of bekritiseren. Bijvoorbeeld ik heb behoefte aan rust en ruimte.
  4. Het verzoek: een duidelijk verzoek doen in positieve bewoordingen: wat wil ik voor de vervulling van mijn behoeften (dus niet wat je niet wilt). En een duidelijk verzoek doen over het gewenste gedrag van de ander. Bijvoorbeeld: “ heb behoefte aan rust en ruimte, ik wil graag dat je jouw spullen opruimt”.

De stappen lijken eenvoudig, maar blijken dat in de praktijk niet te zijn. De sleutel is empathie voor jezelf, voor je eigen gevoelens en voor je eigen behoeftes. In de coaching begeleid ik je bij het toepassen van deze stappen.