Door mijn werk heb ik het voorrecht om vele prachtige mensen te ontmoeten. Mensen door wie je geraakt wordt en waar je direct een verbondenheid mee voelt. Op bevrijdingsdag, hoe toepasselijk, had ik zo een ontmoeting, met Paul Mbikayi. Paul zet zich in voor het bemiddelen van vluchtelingen naar werk vanuit het Platform Refugee Talent Hub. Hij doet dit vanuit een innerlijke drijfveer, omdat hij zelf ooit als vluchteling vanuit Kongo naar Nederland is gekomen. Om zijn huidige werk te kunnen doen heeft hij zijn baan bij een van de ministeries opgezegd. Ons gesprek ging vanaf het eerste moment de diepte in. Vele aspecten die gingen over wat je gevormd heeft en waarom je doet wat je doet, passeerden de revue. Wat hij aangaf was dat hij het meest de sociale netwerken heeft gemist die hij vanuit Kongo kende. Het is wat hij ook bij de vluchtelingen ziet. Juist als zij hun verblijfsstatus hebben en iedereen denkt dat ze gesetteld zijn, dan begint vaak het trauma op te spelen. Doordat er op dat moment rust komt krijgt het trauma de ruimte om naar boven te komen. Een van de dingen die hen helpt om uit het trauma te komen is het sociale netwerk. Een netwerk, een hub, dat ze vaak niet hebben. Op persoonlijke titel, los van Refugee Talent Hub, waar hij voor werkt tracht hij hen te helpen om deze hub vorm te geven.

Begeleiden van vluchtelingen naar werk
We vonden elkaar ook in de rol die we vervullen bij het begeleiden van vluchtelingen naar werk. Er kan pas sprake zijn van echte vrijheid als iemand in staat is in zijn eigen onderhoud te voorzien. Het hebben van werk is één van de rechten die we in Nederland hebben. Als je dus een verblijfsvergunning hebt gekregen als vluchteling ben je statushouder en heb je recht op werk om echte vrijheid vorm te kunnen geven.  Paul zet zich in door statushouders aan werk te helpen en ik door de werkgevers te ondersteunen in hun slagingskansen, door hen bewuster te maken van inclusieve leiderschapsvaardigheden. Allebei zien we dat er nog veel onzichtbare en ongrijpbare oordelen zijn in organisaties, waar werkgevers zich vaak niet van bewust zijn. Deze kunnen een werkrelatie verstoren als daar geen zicht op is, wat ten koste gaat van de resultaten. Het kan ook tot wederzijdse teleurstellingen leiden bij werkgever en statushouder. Ik geef daarom workshops in organisaties over inclusief leiderschap en coach mentoren en leidinggevende van de statushouder op de werkvloer om ze zicht te laten krijgen op hun eigen blinde vlekken. Het zijn prachtige gesprekken, waarbij ik vaak terug krijg dat men niet had verwacht dat het zoveel over hun zelf zou gaan, maar meer over de ander. Maar dat ze zichzelf beter leren kennen door deze gesprekken en beter de verbinding met de ander kunnen maken.

Bijeenkomst 13 juni 
Paul heeft mij gevraagd om op 13 juni in zijn netwerk, waar CEO’s van bedrijven vertegenwoordigd zijn die werkplaatsen aanbieden aan statushouders, een praatje te houden over mijn werk. Toen ik op mijn beurt vroeg wat ik voor hem kon betekenen zei hij: “Shielta jij hebt me al gegeven zonder dat je het in de gaten hebt. Door onderdeel uit te maken van mijn hub, mijn netwerk heb je mij al gegeven”.  Ik vind het eer om onderdeel te mogen zijn van zijn hub.